Het huidige immigratiebeleid van de VVD is verre van liberaal te noemen. De partij, die zich voorstaat op de liberale principes en uitgangspunten lijkt op dit gebied de weg kwijt. Het huidige beleid van onze minister Verdonk kenmerkt zich door conservatisme en restrictie. Terugdringing van de stroom immigranten is een doel op zich geworden.
Vrijheid als hoogste goed. Dat is het centrale thema in het liberalisme. Vrijheid van personenverkeer, vrijheid van economisch handelen. Hoe verhoudt zich deze kernwaarde tot het huidige immigratiebeleid van de VVD? Onder invloed van maatschappelijke onderbuik gevoelens en one-liners zoals “Nederland is vol” en “De Islam past van nature niet in onze Joods-Humanistische maatschappij” worden er meer en meer restrictieve maatregelen genomen om het aantal immigranten, en dan met name de niet westerse immigranten, de toegang tot Nederland te ontzeggen. De recente afscheiding van oud-VVD fractiegenoot Geert Wilders en zijn virtuele electorale succes doen de VVD in een nog geforceerdere spreidstand schieten: Grenzen dicht, Islam als dreiging zien en vooral toch onze autochtone Nederlanders proberen te laten zien dat de VVD “iets doet aan alle gevaren om ons heen”. Het neigt naar Xenofobie en van liberalisme is op dit beleidsterrein niet veel meer te herkennen.
De andere kant van de medaille is niet rooskleuriger. Bedrijfstakken zoals de Agrarische sector en bouw klagen dat er niet aan medewerkers te komen is. Handige ondernemers zoals OTTO uitzendkracht spinnen er garen bij en halen snel busladingen Polen naar Nederland om hier in de behoefte te voorzien. Een structurele oplossing is dit echter niet. Ondertussen zit Nederland vol met uitgeprocedeerde asielzoekers die niet terug kunnen keren naar hun land van herkomst omdat dat óf niet te achterhalen is óf dat land niet mee wil werken, en het kost de IND grote inspanning om de procedures binnen de daarvoor geldende termijnen af te handelen. Voorwaar geen prestatie om trots op te zijn. Daarnaast vergrijst Nederland in een hoog tempo en moeten alle zeilen worden bijgezet om in de toekomst onze welvaartsstaat niet failliet te laten gaan.
Het lijkt de hoogste tijd om intern het debat aan te gaan over ons immigratiebeleid en dit volledig opnieuw in de steigers te zetten. Gestoeld op Liberale uitgangspunten maar met aandacht voor economie én burger.
Tweestromen beleid.
Het zou van moed en respect voor de liberale uitgangspunten getuigen als de VVD het beginsel van vrijheid van personen verkeer in ere zou herstellen. Nederland opnieuw als immigratieland zien. Dit hoef niet in te houden dat we ongebreideld alles maar binnen hoeven te laten. Maar we zouden kunnen overwegen een selectief én begrensd toelatingsbeleid in te voeren. Een soort Green-card systeem, waarbij jaarlijks door een commissie waarin stakeholders zoals Ministeries, Parlementariërs, en marktpartijen zoals de werkgevers bepalen hoeveel “Economische vluchtelingen” in staat kunnen worden gesteld een tijdelijke verblijfsvergunning te verkrijgen. Dit kanaal kan dan bestaan naast het bestaande humanitaire kanaal dat bedoeld is voor de echte politieke vluchtelingen. In dat humanitaire kanaal kunnen we dan streng bezien of een vluchteling daadwerkelijk met de dood wordt bedreigd of toch als economisch vluchteling moet worden beschouwd. Mocht dat laatste het geval zijn dan is het zaak zorg te dragen dat hij daarmee zijn recht op een greencard voor onbepaalde tijd verliest. Deze sanctie in combinatie met het feit dat er een alternatief kanaal is waarop de economische vluchteling zijn recht verliest als hij op oneigenlijke gronden poogt toch via het humanitaire kanaal Nederland binnen te komen, zal zorgen voor een ontlasting van dat kanaal waardoor de IND zijn werk beter binnen de daarvoor geldende kaders kan uitvoeren én de werkelijke humanitaire vluchteling een beter proces kan worden geboden. | 
Home
